درسهایی از انتخابات شوراها در لاین نو

انتخابات نمود حضور عموم مردم در تعیین سرنوشت خویش در عرصه های مختلف می باشد. و زمانی این حضورنمود بیشتری پیدا می کند که نامزدهای انتخاباتی بتوانند با ارائه برنامه ها و اهداف شان ، نظر مردم را برای حضور در پای صندوق های رای جلب نمایند ، آنهم با آزادی و اختیار کامل نه جبر و تحمیل یا تطمیع .

انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری و چهارمین دوره شورای اسلامی شهر و روستا در سال حماسه سیاسی با حضور حماسی و گسترده مردم برگزار گردید. اما در انتخابات امسال نکات جالبی بویژه در فضای انتخاباتی روستای لاین نو وجود داشت که برخی قابل تحسین و برخی قابل تامل می باشد و باید از این انتخابات درسهایی برای آینده گرفت و نقاط مثبت را تقویت و نقاط منفی را حذف و کمتر نمود.

نکته جالب توجه این دوره از انتخابات ، سخنرانی های پرشور نامزدها در حسینیه شهدای لاین نو و با حضور گسترده مردم که طی سه روز متوالی انجام گرفت. همچنین شور و اشتیاق انتخاباتی و تب داغ انتخابات در بین مردم، چاپ و پخش پوستر نامزدها در سطح روستا، بالا رفتن بینش سیاسی و قدرت تحلیل عموم مردم و حضور آگاهانه آنها در خلق حماسه و ... از دستاوردهای انتخابات امسال می باشد. در این انتخابات گاهی اتفاقاتی افتاد که در شان مردم لائین نو و هزارمسجد نبود و در اینجا به بررسی برخی از این موارد و بداخلاقی ها می پردازیم تا در دوره های بعد  شاهد این موارد نباشیم  ( هدف این نوشتار، نگاه آسیب شناختی به این مسائل است و  قصد تخریب نامزد یا فرد خاصی را ندارم ):

1-   بیشتر نامزدها در سخنرانی هایشان برای جلب آرای مردم ، و برنامه هایی که ارائه می دادند تصاویر شهدا را که در حسینیه نصب بودند شاهد سخنان خود می گرفتند و هیچ یک از نامزدها خدای بالای سرشان ، یا وجدان بیدارشان و یا چشمان مردمی که تماشا و سخنانشان را گوش میکردند بعنوان شاهد نمی گرفتند. آیا این یک نوع سوء استفاده از ارزشهای دینی و مذهبی نمی باشد؟ و باعث استفاده ابزاری از شهدا و فریب مردم نمی شوند؟ چه بهتر است که نامزدها به برنامه ها ، توانمندیها و داشته هایشان متکی باشند تا مایع گذاشتن از ارزشهای دینی !!

2-   همه نامزدها در سخنرانی هایشان مردم و طرفدارانشان را به انتخاب و نوشتن پنج نفر در برگه رای ترغیب و تشویق می کردند وآنان را از تک رای دادن منع می کردند. ولی برخی از نامزدها در خفی و یا جلسات خانوادگی آنها را به تک رای دادن تشویق می کردند. این دورویی ها و دروغها باعث بی اعتمادی مردم و حضور کمتر آنان در صحنه می شود که نامزدها باید از آن دوری نمایند و گفتار و کردارشان را با هم یکی کنند.

3-   جلسات سخنرانی در حسینیه که بعنوان فرصتی جهت معرفی نامزدها ، ارائه طرح و برنامه هایشان تدارک دیده شده بود در عمل تبدیل به جلساتی برای نقد و تخریب شوراها و دهیار دوره های قبل و همچنین تخریب سایر نامزدها گردید. ( که مجال دفاع هم نداشتند ) . امیدواریم نامزدها درک نمایند که این جلسات جهت شناساندن و معرفی تواناییها، توانمندیها و استعدادهایشان می باشند نه تخریب دیگران !

4-   در روز رای گیری نیز برخی از نامزدها یا فامیل آنان در اطراف حوزه رای گیری حضور یافته و هر کس که می خواست رای دهد به رای دادن به نامزد دلخواه تشویق می کردند ( همانند گدایی سمج که برای دریافت پول مثل کَنه به افراد می چسبند) . و برخی نیز با ماشین شخصی بصورت رایگان رای دهندگان را در خیابان جابجا می کردند تا بتوانند رای آنان را بدست آورند. آیا اینگونه رای آوردند ارزشمند و شایسته است؟!

5-   یک دیگر از موارد قابل ذکر ؛ نصب پوستر نامزدها در نقاط مختلف روستا ، چسباندن بر اموال و مکانهای عمومی ، یا در و دیوار منازل بدون اجازه می باشد. چه خوب است که دهیاری جایگاهها و نقاط مخصوصی در سطح روستا را برای نصب پوستر مشخص نماید و فقط در آنجا پوسترها نصب شوند تا چهره روستا نازیبا نشود.

6-   وجود تفکرات وگرایشات طایفه گرایی و قبیله گرایی یا طوقه ژور و ژیر و... آنهم در دنیای مدرن و دهکده جهانی جای بسی تعجب است. مردم ما باید یاد بگیرند که در عصر اطلاعات و ارتباطات اینگونه تفکرات منسوخ را فراموش نمایند، و نامزدها را براساس صلاحیت ، تخصص ، تعهد، توانمندی و شایستگی و ... انتخاب نمایند نه وابستگی فامیلی یا طایفه ای.

امید است در هر دوره نسبت به دوره های گذشته نامزدها عاقلانه و منطقی برخورد نمایند و برای کسب آرای مردم از روشهای منطقی و معمول بهره برند نه از روشهای منفی و غیر منطقی، و باید سعی نمایند فضای سیاسی منطقه فضایی آگاهانه ، آزادانه و انتخابی باشد نه تحمیلی یا تطمیعی .و از اختلاف افکنی بین مردم خودداری نمایند.  و انتخابها هم بر اساس توانایی ، لیاقت و شایستگی انجام شود نه تفکرات منفی و منسوخ گذشته .

پس باید سعی نمود و یاد گرفت که برای انتخاب چند نفر شورا و اینکه به چه کسی رای دهیم اختلاف و کینه بین مردم یا فامیل وابسته بوجود نیاوریم ، آن هم در محیط کوچک و صمیمی روستا ، و هر کس آزاد و مختار است براساس تفکر ، اندیشه و تصمیم خود به هر نامزدی که دوست دارد رای دهد و هیچ اجباری در کار نباشد.

با آرزوی رسیدن به لاین و هزارمسجدی آباد ،پویا ، شاد ، پیشرفته با اندیشه و خرد جمعی .